3 di > Stràtos Kossiòris

Autoritratto, Chrònis Bòtsoglu

3 (poesie) di Stràtos Kossiòris (Στράτος Κοσσιώρης)
tradotte da Massimiliano Damaggio


Οι άνθρωποι γύρω μου

Οι άνθρωποι γύρω μου
κλειστά παραθυρόφυλλα
ερειπωμένων σπιτιών
Κάποτε τρίζουν
στο άξαφνο πέρασμα του ανέμου
κι έπειτα, για πάντα, σιωπούν.

Le persone attorno a me

Le persone attorno a me
persiane chiuse
di case cadenti
A volte scricchiolano
a un’improvviso frusciare di vento
e poi, per sempre, tacciono

*

Το κομποσκοίνι

Ήτανε μια μεσόκοπη πόρνη
την πέτυχα σ’ ένα απόμερο χαμαιτυπείο
καλοφτιαγμένη για την ηλικία της
σίγουρα με πολλά χιλιόμετρα στην πλάτη
κι ένα κουρασμένο χαμόγελο.
Η συνεύρεση μαζί της ήταν γεμάτη τρυφερότητα
προς έκπληξη μού δόθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά.
Μετά μόνο κατάλαβα όταν είδα
το κομποσκοίνι που φόραγε στο χέρι.

Il rosario

M’era capitata per caso un puttana
sui cinquanta
in un bordello fuori mano
messa bene per la sua età
pure se con addosso parecchi chilometri
e un sorriso stanco.
Il nostro rapporto fu pieno di tenerezza
e mi sorprese
il suo darsi quasi per intero.
Solo dopo capii, quando vidi
il rosario che portava al polso.

*

Ο φίλος μου ο τάδε

Αγιογράφος ετών σαράντα. Δηλώνει άθεος από χρόνια.

Τον επισκέφθηκα ένα μεσημέρι
στο σπίτι του
κάπου στα Κάτω Πατήσια.
Μια τρώγλη αληθινή ένας στάβλος
και το ενοίκιο ακριβό
για ένα τόσο άθλιο μέρος.

Τα έξοδα του σπιτιού
όπως και τα κατά καιρούς ψυχιατρικά νοσήλια
τα κάλυπτε ένα πενιχρό επίδομα από την πρόνοια
και η στήριξη κάποιων λίγων συγγενών και φίλων.
Για μια τέτοια βοήθεια ήταν
που ζωγράφισε για μένα και τον αδερφό μου
μια εικόνα του Ιησού Χριστού.

Στην εικόνα αυτή κάποιες φορές προσεύχομαι
κοιτάζοντας τα θλιμμένα μάτια του Ιησού
και το δεξί του χέρι
που από ένα μικρό λάθος
λείπει ένα του δάχτυλο.

Il mio amico Tizio

Pittore di icone sui quaranta.
Da sempre si dice ateo.

Sono andato a trovarlo
un pomeriggio a casa sua
a Kàto Patìssia.
Una vera baracca una stalla
e l’affitto carissimo
per un posto tanto osceno.

Le spese della casa
e quelle dei ricoveri ogni tanto in psichiatria
coperte da un magro sussidio dell’assistenza
e l’aiuto di pochi amici e parenti.
E per uno di questi aiuti
dipinse per me e mio fratello
un’icona di Gesù Cristo.

Davanti a quest’icona a volte prego
e guardo gli occhi tristi di Gesù
e la sua mano destra
dove per un piccolo errore
manca un dito.


Stràtos Kossiòris (Στράτος Κοσσιώρης) è nato ad Atene nel 1981. Ha studiato infermieristica. Ha pubblicato Ystatos kapnòs (2010) e Ta kàrvuna (2014). Per le edizioni Odòs Panòs di Yòrgos Chronàs è uscito nel 2021 il libro I mòni athanasìa che raccoglie la produzione poetica dal 2006 al 2021.

6 pensieri riguardo “3 di > Stràtos Kossiòris”

  1. Testi splendidi. Poeta che scrive con un inchiostro pregno di vita. Arriva dove deve arrivare. A toccarti.
    Grazie Max, hi condiviso in sinergia.
    Ninuz

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo di WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...

Questo sito utilizza Akismet per ridurre lo spam. Scopri come vengono elaborati i dati derivati dai commenti.