Archivi categoria: evangelia polymou

Marotta tradotto da Polymou


να γράφεις είναι μια μοίρα που τρέφεται από τον ίσκιο των ωρών
το ερωτικό αγκάθι όποιου δεν αφήνει τίποτα πίσω του
για να ‘ναι στάχτη, στοιχείο του ανέμου
είναι χαραγμένο πάντα με γράμματα φωτιάς
μες στις ίριδες των σημαδιών που σέρνει – ένα υμνολόγιο
ταπεινό, μια σύνοψη βημάτων δίχως ίχνη
ξεχειλίζει συλλαβές αθωότητας και μνημούρια άμμου
από το σιωπηλό λαγήνι που ξεδιψά τα χείλη,
όταν νοσηρές λέξεις άριας αποσπώνται απʼ τα χέρια
συνθλίβονται στην αδιόρατη άβυσσο
μίας σελίδας

*

scrivere è un destino covato dall’ombra delle ore
la spina amorosa di chi non lascia niente alle sue spalle
perché essere cenere, sostanza di vento
è inciso da sempre a lettere di fuoco
nelle pupille dei segni che trascina – un canzoniere
infimo, un breviario di passi senza orma
tracima sillabe d’innocenza e memoriali di sabbia
dalla brocca silente che disseta il labbro,
quando parole malate d’aria si staccano dalle mani
precipitano nell’impercettibile abisso
di una pagina


leggi il resto su La macchina sognante

leggi anche un’intervista di
Evangelia Polymou a Francesco Marotta


Al vaglio della speranza

Continua a leggere Al vaglio della speranza

Ο Τειρεσίας (και άλλα κείμενα)

Giuliano Mesa

σε αφήνω εδώ
με αυτά τα σύννεφα φορτωμένα βροχή
αυλακωμένα από μια αχτίδα
που θα σε ξυπνήσει, αύριο κιόλας,
όταν θα ’χεις πια αναμνήσεις
να σκεφτείς.

πηγαίνω
στην παρασκιά που απομένει,
εκεί που επιστρέφω, τώρα,
τώρα που μπορεί να ξαναρχίσω,
που θα μπορούσα,
τώρα υπάρχει μόνο μια αποθυμιά:
ν’ αφήσω, ν’ αφήσω ανέγγιχτη
αυτή τη στιγμή πριν απ’ τη θλίψη
όταν η θλίψη
έγινε μοιρολόι παρηγοριάς
και μετά σιωπή
αυτή η σιωπή που ακούμε μαζί,
τώρα – είναι τώρα που ξέρουμε,
σε αυτή τη στιγμή που διαιρεί

σε αφήνω εδώ

 

__________________________
Evanghelìa Polìmou traduce in greco alcuni testi di Giuliano Mesa per la rivista “Poiein“. Continua a leggere qui
__________________________

 

Luigi Di Ruscio nella lingua di Omero

Luigi Di Ruscio, Romanzi, Feltrinelli, 2014 Luigi Di Ruscio

Ovunque l’ultimo
per questa razza orribile di primi
ultimo nella sua terra a mille lire a giornata
ultimo in questa nuova terra
per la sua voce italiana
ultimo ad odiare
e l’odio di quest’uomo vi marca tutti
schiodato e crocifisso in ogni ora
dannato per un mondo di dannati.

Luigi Di Ruscio, Romanzi, Feltrinelli, 2014
Παντού τελευταίος
γι’ αυτή την απαίσια ράτσα των πρώτων
τελευταίος στην πατρίδα του με χίλιες λιρέτες τη μέρα
τελευταίος σε τούτη τη νέα πατρίδα
για την ιταλική φωνή του
τελευταίος να μισεί
και το μίσος αυτού του ανθρώπου σάς σημαδεύει όλους
ξεκάρφωτος κι εσταυρωμένος κάθε ώρα
καταδικασμένος σ’έναν κόσμο καταδικασμένων.

[Traduzione di Evangelia Polymou
tratta da Poiein]

H γη των ριζών μου

Σιωπηλοί μάρτυρες

θράκα

Η ποίηση: μια μορφή αντίστασης

Poiein

Ευχαριστώ Eυαγγελία Πολύμου
και Σωτήρης Παστάκας

Una forma di resistenza

L'Intervista

“να γράφεις είναι μια μοίρα που τρέφεται από τον ίσκιο των ωρών
το ερωτικό αγκάθι όποιου δεν αφήνει τίποτα πίσω του
για να ʼναι στάχτη, στοιχείο του ανέμου
είναι χαραγμένο πάντα με γράμματα φωτιάς
μες στις ίριδες των σημαδιών που σέρνει”

Continua a leggere Una forma di resistenza

Ποιείν-RebStein

Poiein

Massimiliano Damaggio

Parte oggi una collaborazione fra due siti di poesia di due diversi paesi europei. Uno è questo: Reb Stein. L’altro è tra i più importanti, e seguiti, siti della Grecia: Poiein (si legge piìn). Questi due luoghi dedicati alla poesia hanno diverse cose in comune. Primo, la varietà di una proposta di qualità. Secondo, sono uno spazio realmente aperto ai liberi interventi di tutti. Poi, sono gestiti in modo (quasi) artigianale dai rispettivi Francesco Marotta e Sotìrios Pastàkas, due ottimi poeti che hanno sentito la necessità di farsi “propositori” e non soltanto fruitori/scrittori di poesia. Sono convinto che l’alto numero di lettori che entrambi i siti hanno sia dovuto alla sincera passione senza tornaconto (non economico, ovviamente) che i due hanno infuso nel proprio progetto. Questa è l’altra cosa che hanno in comune e che risulta fondamentale per le grandi vivacità, vitalità e bellezza dei due luoghi.

Continua a leggere Ποιείν-RebStein